Van der Poel over steward: 'Neem hem niets kwalijk'

34 weergaven

Mathieu van der Poel blijft ongeslagen in Diegem. Hij knalde tegen een steward, maar vierde toch na afloop de zege. "Ik neem die man niets kwalijk", zei hij. "Het is jammer dat het gebeurt, maar gelukkig kon ik verder fietsen."

Van der Poel was bij de start niet echt bij de pinken en verzeilde in 15de positie. "Het lag er iets 'gladder' bij dan ik dacht en ik maakte een kleine schuiver. Eerst zat ik nog vast in het gedrum, maar daarna kon ik gelukkig snel opschuiven. Ik voelde me goed vandaag, versnelde in die zandbak in de derde ronde en was weg."

Tot hij opeens tegen een steward knalde die op het parcours stond. "Ik zag hem staan, hij stond rechts, maar twijfelde precies wat en ging naar links, en opeens knalde ik er op", zei Van der Poel. "Ik voelde mijn nek kraken en was toch even geschrokken. Dat zal morgen wel stijf zijn. Nu goed, ik neem die man niets kwalijk. Hij deed het zeker niet met opzet. Het is wel jammer dat het gebeurt, want ik had daarna wat moeite om weer het ritme te vinden."

Tijdens de uitzending vertelde de steward zijn verhaal. "Ik wou een bril terugnemen die toeschouwers hadden opgeraapt en ik verloor de wedstrijd even uit het oog."

Gelukkig bleek het incident zonder erg en stormde Van der Poel dus naar zijn 20ste zege, al scheurde hij wel nog zijn broek. "Dat kan gebeuren, ik koers op de limiet en neem de bochten met risico, dan blijf je soms eens hangen. Een schrammetje, meer houd ik er niet aan over. Ik ben wel blij om hier opnieuw te winnen, want ik koers hier ontzettend graag. Ik blijf hier ongeslagen en kan gelukkig het nieuwe jaar in."

CANT:'ALLE REGISTERS OPEN'

Sanne Cant heeft haar zevende zege van het seizoen beet. De wereldkampioene sloeg zondagavond in Diegem een dubbelslag, want ze neemt ook de leidersplaats over van Alice Arzuffi in het klassement van de Superprestige.

Cant sukkelde nochtans op de schuine kant in de eerste twee rondes, maar nam daarna wijselijk de beslissing om er te lopend over te gaan. "Het liep daar twee keer fout", gaf ze toe. "Gelukkig kost het me de zege niet, maar het kostte me heel wat plaatsen en tijd. Ik kon nog vrij vlot naar het groepje met onder meer Betsema rijden, daarna was het Maud Kaptheijns die de kloof naar Worst grotendeels dichtte. Echt die reed hard, het was met hangen en wurgen dat ik in haar wiel kon blijven, maar ik kon vervolgens toch zelf het laatste gaatje dichten."

In de slotronde werd het een thriller. Lechner had een klein kloofje. "Het duurde nog een tijdje vooraleer we haar terug grepen. Ik probeerde na die lange inhaalrace even te bekomen en kort na de balkjes begon ik op te schuiven. Ik nam de leiding, tactisch, want ik wist dat het daarna nagenoeg onmogelijk was om in te halen. Toen trok ik alle registers open in die laatste rechte lijn. Het doet zeker deugd om hier te winnen, zeker omdat ik me niet zo fris voelde, maar dat is normaal voor deze tijd van het jaar met die vele wedstrijden. Voor deze zege heb ik hard moeten knokken en ik pak de bloemen. Het is altijd om op zo'n manier het jaar af te sluiten, zeker ook omdat ik nog niet zo veel overwinningen tel dit jaar."