Van Aert trots op nummertje, van der Poel gefrustreerd

61 weergaven

Na vier tweede plaatsen - Overijse, Antwerpen, Namen en Diegem - heeft Wout van Aert de zegebloemen weer te pakken, na zijn elfde overwinning van het seizoen. "Dit doet best wel deugd", zei de kopman van Crelan-Vastgoedservice die iedereen het nakijken gaf en dat aan de finish in Heusden-Zolder met zijn zegegebaar ook demonstreerde. "Een beetje show mocht er wel bij, ik ging gewoon op zoek naar de andere renners", lachte hij.

"Twijfels waren er niet de voorbije dagen", veegde Van Aert vragen over zijn tweede plaatsen van de voorbije weken van tafel. "Het waren kleine dingen, soms foute beslissingen die ervoor zorgden dat Mathieu de voorbije weken won. Ik heb ook mijn mental coach niet geraadpleegd", ging hij verder.

"Daar was geen nood aan. Wel heb ik de voorbije twee dagen mijn telefoon afgezet, of toch alleszins geen telefoontjes opgenomen. Er zijn veel raadgevers. Het is mooi dat iedereen me raad wil geven, maar soms heb je daar niet altijd behoefte aan." In deze cross pakte Van Aert het anders aan.

"Ik werd de voorbije crossen telkens in de laatste ronde geklopt en dat wou ik vandaag niet laten gebeuren. Ik zag dat Mathieu problemen had na de start, dus zette ik hem meteen onder druk. Ik wilde het hem moeilijk maken, al was het niet de bedoeling om zo snel al alleen op kop te rijden. Ja, in het begin was Toon nog bij mij, maar eigenlijk heb ik vanaf de eerste bocht tot de laatste altijd op kop gereden. Het doet wel deugd om met zo'n voorsprong te winnen, maar het was wel lastig."

"Het is niet dat je op het eind helemaal stil kan vallen, je moet nog steeds behoorlijk gas geven om die voorsprong te behouden. Kijk, ik wilde in de kerstperiode zeker nog een keer winnen en dat is me ook gelukt. Nu heb ik enkele dagen rust en dan volgen in vier dagen drie wedstrijden met Loenhout, Bredene en de GP Sven Nys. Ik wil graag voortgaan op dit elan."

"Ik had zeker geen superdag vandaag", gaf zijn concurrent van der Poel toe. "En ik voelde me geen 100 procent, wellicht nog door mijn verkoudheid. Maar door pech zie ik hier wel een podiumplaats verloren gaan. Het begon al bij de start. In de haakse bocht werd ik in de kant gereden. Ik kon meteen achtervolgen, maar even later was het opnieuw prijs. En alsof dat nog niet voldoende was, brak ik op het einde van de openingsronde ook nog mijn schoensluiting. Opnieuw door een dom manoeuvre van een andere renner." Van der Poel reed lange tijd met een kapotte schoen.

"Ik kon daardoor niet mijn normale kracht ontwikkelen. En wisselen kon pas in ronde drie, toen mijn reserveschoenen in de post beschikbaar waren. Dat ik zo rustig bleef bij de schoenwissel? Tja, het kwaad was toch geschied." Opnieuw moest de Nederlander aan een inhaalrace beginnen en uiteindelijk kwam hij in een groepje terecht dat streed om de derde positie.

"Ik probeerde de rest overboord te gooien. Dat lukte niet en ik heb dan maar alles op de laatste halve ronde gezet. Die derde plaats zat er nog in, tot ik vooraan lek reed. Dat gebeurde in die lange afdaling, denk ik, en toen wist ik dat het voorbij was. Op zo'n lastig en technisch stuk had het geen nut meer om het te proberen. Echt balen, want ik wilde wel nog graag op dat podium staan."