Van Aert: 'Het komt van alle kanten bij Mathieu'

142 weergaven

Wout van Aert beet zich in de slotronde van de Telenet UCI World Cup-manche in Namen nog maar eens stuk op Mathieu van der Poel. De wereldkampioen maakte drie foutjes, ééntje te veel. "Die eerste twee waren gewoon dom."

Twee keer onderuit in de schuine strook: vooral dat zat van Aert dwars. "Die twee eerste fouten waren dom. Ik had in de opwarming het ene spoor gekozen, maar door de milde regen was het parcours veranderd. Ik ga dus onderuit en neem een ronde later gewoon weer hetzelfde spoor. Met gelijk resultaat. Fouten die je niet mag maken", pufte hij. Een derde keer terugkeren lukte ook, maar hij wist dat het lastig ging worden.

"Ik was niet geconcentreerd genoeg bij die derde fout, waarbij ik blijf hangen in een afsluiting. En dan moest ik dus een derde keer weer alles uit de kast halen. Dat begint door te wegen, hé. Anders rij ik een betere finale. Of ik verrast was dat Mathieu boven reed op die steile strook? Neen. Ik koers al tien jaar tegen hem en weet dat het van alle kanten kan komen", klonk het resoluut.

Voor de Nederlandse kampioen oogt de balans opnieuw mooi met twee overwinningen in twee dagen. "Ik heb een mooi weekend achter de rug. Vandaag ging het minder vlot, want ik had geen superdag. Wout leek me de sterkste vandaag", klonk het. Door de hoge foutenlast van zijn eeuwige rivaal kon van der Poel toch weer winnen. "Ik heb heel vroeg beslist om alles op de laatste ronde te zetten. Of ik bewust wacht tot het slot om boven te rijden op een stuk waar Wout anders beter was? Ja, eigenlijk wel. Ik zag drie ronden van het einde in zijn wiel hoe het moest."

De schuine strook zou beslissend worden, maar van der Poel maakte het verschil uiteindelijk later. "Wout ging als eerste die strook in, maar ik wist gewoon dat ik nog voorbij kon omdat er twee sporen zijn." Namen was in het verleden niet meteen een grote publiekstrekker, maar die tijd is voorbij merkt de ex-wereldkampioen op. "Het is mooi voor het publiek dat we opnieuw kunnen strijden tot het bittere einde. Er was veel volk."

Modder: daar wacht vooral van Aert op. En dat weet zijn rivaal goed genoeg. "Dat kan inderdaad de krachtsverschillen veranderen. Maar ik denk dat een slechte dag van één van ons nog veel meer verschil kan brengen."

DAMES

Mooie overwinning, en een tweede ruiker in de Telenet UCI World Cup: Nash doet het graag als ze de oversteek maakt. "Ik kijk altijd dagen aan een stuk uit als ik weet dat ik in Europa kom koersen. Dat het een opwindende race was, maakt het des te leuker", vertelde ze achteraf met de blinkende groene zonnebril nog in de haren. "Namen, en bij uitbreiding België, is een speciale plaats voor mij. Ik kom hier graag. Zoveel overwinningen heb ik niet, maar ik koester ze allemaal."

Voor Sanne Cant werd het een offday: pas dertiende en nooit in het stuk voor gekomen. Toch kwam ze nog even gedag zeggen voor een reactie. "Ik wist dat dit een hel voor mij zou worden. Ik had wel op meer dan dit gehoopt. Een slechte nacht achter de rug en geen kracht in de benen: dan weet je dat het moeilijk wordt." Ondanks de duidelijke ontgoocheling maakte Cant nog een grapje. "Ik ga hier in de zomer eens die berg komen weg scheppen. Het wil hier maar niet lukken."

BELOFTEN

Quinten Hermans, tweede na de Nederlander Nieuwenhuis, had na de wedstrijd een dubbel gevoel. "Ik werd in de start wel heel erg gehinderd door Iserbyt, die me voelde komen en de deur ostentatief dichtdeed. Jammer, want daardoor duurde het twee ronden voor ik weer aansloot", klonk het. "Ik reed lek toen ik naderde tot op 35 seconden. Of ik nog tot bij Nieuwenhuis zou geraakt zijn, weet ik niet. Maar ik mik wel nog op het klassement. Ook Nieuwenhuis kan nog fouten maken en Zolder ligt me wel."

JUNIOREN

De Brit Thomas Pidcock won met veel overschot bij de junioren. Toon Vandenbosch werd zesde. 115 punten voor Vandenbosch en 105 voor Pidcock: ook Vandenbosch beseft dat het nog een lastige zaak wordt om de Telenet UCI World Cup in de wacht te slepen. "Ik startte slecht, maar kon op eigen tempo snel voorin aansluiten. De trui was geen doel, tot ik Yentl op meer dan twee minuten hoorde zitten. In de schuine kant miste ik wat kracht en in de laatste beklimming blokkeerde het helemaal. Ik kijk meer uit naar de kampioenschappen, maar laat ons realistisch zijn: als Pidcock zo blijft rijden, wint hij de World Cup.