Van Aert: 'Ik zat met schrik op de fiets'

56 weergaven

Het was geleden van de cross in Spa-Francorchamps, 3 december, dat Toon Aerts nog eens op het podium mocht staan, al etaleerde hij de voorbije dagen wel al zijn goede vorm met drie vierde plaatsen (in Loenhout, Heusden-Zolder en Diegem). "Schitterend", klonk het na afloop, "winnen in de GP Sven Nys, mijn baas, dat doet enorm veel deugd."

De bevroren omloop in Baal bezorgde Toon Aerts en ploegmaat Tom Meeusen geen schrik. Al meteen na de start joegen ze het tempo de hoogte in en sloegen ze een mooie kloof. "Dat gaf me vleugels", aldus Aerts, "als je zo kan starten en meteen een voorsprong hebt, in de cross van je patron, dan kan je dat tikkeltje extra. Bovendien had ik aan Tom een ideale leermeerster", loofde Aerts zijn ploegmaat.

"Ik hoefde maar zijn spoor te volgen in die moeilijke technische stroken en het zorgde ervoor dat ik op het eind perfect wist hoe ik die moest aanpakken." Wout van Aert kwam in de slotfase nog stevig opzetten, maar Aerts bezweek niet onder de druk. "Natuurlijk had ik schrik en werd ik wat nerveus, maar ik heb nooit gepanikeerd. Het was zaak om op de technische stroken voorzichtig te blijven en op de rechte stukken zo hard mogelijk door te trappen. Ik mocht geen foutjes maken en deed dat ook niet."

"Geweldig om hier te winnen, in een cross die zo belangrijk is voor onze ploeg. Onderweg voelde je ook de steun van het publiek, de fans schreeuwden mij vooruit."

Geen Mathieu van der Poel aan de start, dus leek Wout van Aert af te stevenen op een makkelijke zege in Baal, waar hij de voorbije twee jaar telkens winnaar werd bij de eliterenners. Toch werd het geen derde overwinning op rij.

"Mijn eigen schuld", stelde Van Aert, "in het begin reed ik met iets te veel angst in die bevroren bochten. Ik wilde niet te veel risico's nemen in functie van wat de komende weken nog komen moet, maar dat kostte me duidelijk tijd. Het duurde te lang vooraleer dat niet langer door mijn hoofd spookte en ik kwam te laat op gang. Ik had ook geen superdag, dat hielp me dus ook niet echt."

Van Aert reed ook even tegen de houten omheining naast het parcours. "Het was geen paaltje", hielp hij uit de wereld, "wel die nieuwe omheining die de omloop afsluit. Ik knalde er pal met mijn heup tegen en moest even de pijn verbijten. Al wil ik dat niet als excuus gebruiken. Het is niet daar dat ik de wedstrijd verlies. Ik kende gewoon een moeilijke dag en pas helemaal op het eind kreeg ik dat goede gevoel te pakken. Het draaide ook beter toen ik voor iets slappere tubes koos, maar toen was het kalf al verdronken en waren Tom en Toon al ver weg."

Nochtans kwam Van Aert nog stevig opzetten in de slotronde. "Het gevoel in de benen werd beter naar het eind, maar het was te kort dag om die kloof nog te dichten. Ik probeerde wel, maar ik wist ook wel dat het moeilijk zou worden."

Michael Vanthourenhout
begon uitstekend aan het seizoen met meerdere podiumplaatsen en twee zeges, maar deemsterde sinds november een beetje weg. De voorbije weken was er beterschap en toonde hij zich een paar keer vooraan. Het leverde hem een zesde plaats op in Bredene en Heusden-Zolder en een vijfde stek in de Azencross.

Op nieuwjaarsdag mocht hij dan eindelijk weer het podium op met zijn derde plaats. Nochtans leek hij lange tijd op weg naar een tweede plaats, maar moest hij uiteindelijk een ontketende Van Aert voorrang geven. "Het was moeilijk om Wout bij te houden", moest hij toegeven, "en ik wist ook wel dat hij nog een laatste snelle ronde uit de benen zou schudden. Dus moest ik hem laten gaan. Ik heb er dan nog alles aan gedaan om die derde plaats veilig te stellen. Hier kan ik mee leven."

De West-Vlaming keert met een goed gevoel huiswaarts. "Ik groei naar mijn topvorm toe", zei hij, "net op tijd, een week voor het BK. Als ploeg willen we daar meedoen voor een podiumplaats en misschien zit er wel iets meer in. Ons plan? Zo lang mogelijk Wout volgen en het hem zo moeilijk mogelijk maken."